اين پژوهش با روش توصيفي-تحليلي، ابتدا به تعريف، تنقيح و مقايسه روش تفسيري ابن تيميه و علامه طباطبايي مي پردازد و با معرفي شيوه تفسيري اين دو، در گام بعدي به تحليل پيامد هر دو روش تفسيري بر يکي از مهم ترين موضوعات قرآني-يعني تمايز آيات محکم و متشابه و تفسير هر يک از اين دو در نگاه آنان-توجه دارد. ارزيابي اين نگرش ها واپسين گام اين مقاله است که طي آن دو روش تفسيري-که يکي مبتني بر شيوه مأثور و ديگري مبتني بر شيوه معقول است-مقايسه خواهد شد. به نظر مي رسد روش تفسيري مأثور ابن تيميه راه معقول و مطمئني را براي تفسير آيات متشابه قرآن در اختيار ندارد. در مقابل، موضوعيت ممتاز عقل در روش تفسيري علامه طباطبايي، آيات محکم و متشابه را به شکلي روشمند از يکديگر متمايز مي کند و در تفسير هر دو گروه از آيات، جانب ادب شرعي و کاوش عقلي را به موازات يکديگر پاس مي دارد.
نویسنده :  اله بداشتي علي؛ خان آبادي کبري
منبع :  پژوهش نامه مذاهب اسلامي: بهار و تابستان 1398 , دوره 6

به منظور دریافت متن کامل مقاله به لینک مندرج در پائین صفحه مراجعه کنید.

 

 

 

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن