منبع :  http://alwahabiyah.com

محمد عبدالحی لکنوی حنفی در کتابی که در نقد اوهام صدیق حسن خان به نام  «ابراز الغی الواقع فی شفاء العی» نوشته است  درباره عدم مشروعیت زیارت پیامبر(صلی الله علیه و آله) نزد ابن تیمیه این چنین می گوید:

وأما نفس زيارة القبر النبوي فلم يذهب أحد من الأئمة وعلماء الملة إلى عصر ابن تيمية إلى عدم شرعيته ، بل اتفقوا على أنها أفضل العبادات وأرفع الطاعات ، واختلفوا في ندبها ووجوبها ، فقال كثير منهم : بأنها مندوبة .

وقال بعض المالكية والظاهرية : أنها واجبة .

قال أكثر الحنفية : أنها قريب من الواجب ، وقريب الواجب عندهم في حكم الواجب .

وأول من خرق الإجماع فيه وأتى بشيء لم يسبق إليه عالم قبله هو ابن تيمية ، فإنه جعل نفس زيارة القبر النبوي أيضا غير مشروعة ، وكثير من أتباعه وإن أنكروا صحة هذا القول منه ، وهو الذي كنت أظنه سابقا لكن معاينة " الصارم" لتلميذه جعلني على يقين إنكاره نفس الشرعية كما لا يخفى على من طالعه؛[1]

کسی از ائمه و علمای امت تا عصر ابن تیمیه فتوا به عدم مشروعیت زیارت قبر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نداده اند بلکه اتفاق نظر دارند که زیارت ایشان بهترین عبادات و بالاترین اطاعتها می باشد. اختلافی که در بین علماء در این موضوع وجود دارد در استحباب و وجوب زیارت است. بسیاری از آنها قائل به مستحب بودن زیارت هستند و برخی از مالکیه و ظاهریه قائل به وجوب آن هستند.

بیشتر حنفیها گفته اند: زیارت نزدیک به واجب بودن است و این نزدیک بودن به واجب نزد آنها در حکم واجب است.

اما ابن تیمیه اجماع را مخدوش کرده است و فتواهایی داده که قبلا سابقه نداشته است چرا که او زیارت قبر پیامبرصلی الله علیه و آله) را غیر شرعی دانسته است. اگرچه بسیاری از پیروان او انتساب  این فتوا به او را انکار کرده اند و من نیز در گذشته این گونه گمان می کردم؛ اما بررسی  کتاب «الصارم» که متعلق به  شاگرد اوست، مرا به  یقین رساند که ابن تیمیه شرعی بودن زیارت را منکر بوده است و کسی که این کتاب را مطالعه کند این مسأله بر او پوشیده نیست.

 

[1] ابراز الغی الواقع فی شفاء العی، محمد عبدالحی لکنوی، ص100.

 

صضبضصبض.jpgصبضص.jpg

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن