قاض القضات شمس الدین احمد بن محمد بن ابراهیم بن خلّکان از جمله دانشمندان معروف قرن هفتم اهل سنت و مورخی بزرگ می باشد. وی هنگام نیایش، پروردگارش را چنین خطاب کرده است:
«اللهم رب الأرض المدحية، والسموات العلية، والبحار المسجرة، والرياح المسخرة، اسمع ندائي، واستجب دعائي، وبلغنا في معاليه، ما نؤمله ونرتجيه، بمحمد النبي وصحبه وذويه»[1]

«بارالها ای پروردگار زمین گسترانده شده و آسمان های برافراشته و دریاهایی که آب در آن فرو رفته و بادهایی که تسخیر شده است ندای من را بشنو و درخواست من را اجابت و ما را به درجات عالی اولیائت به حق محمد پیامبر و اصحاب و اهل بیتش برسان که آرزو و امید مارسیدن به آن درجات است».

831399-11-2165465465416541654654654.png

[1] ابن خلّکان، شمس الدین، وفیات الأعیان و أنباء أبناء الزمان، دار صادر، بیروت، ج 6، ص 132

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن