منبع :  اختصاصی سایت الوهابیه

سطحی نگری و تعصب مذهبی از جمله آفاتی است که در هنگام بررسی نصوص دینی رخ می دهد. این آفت باعث می شود تا انسان چشمان خود را بر روی حقیقت ببندد و آنچه خود می پسندد به عنوان دین و مذهب ارائه دهد. مدتی است فایلی تصویری از یکی از سخنرانان پخش شده است که اسباب تعجب هر پژوهشگری را فراهم کرده است. در این فایل، فرد مذکور ادعا می کند: «هر فرد سنّی ای که در کنار برادر شیعه در عید غدیر  بنشيند و عید غدیر را تبریک بگوید منافق است».

در حالی که طبق نقل «مسند احمد» خلیفه دوم از جمله افرادی بوده است که در واقع عید غدیر حضور داشته و به امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) تبریک گفته است. با این حال سخنران ناخواسته خلیفه دوم را منافق خطاب کرده است. آیا او چنین چیزی را می‌پذیرد؟؟؟؟؟!
قضاوت با مخاطبین عزیز

در کتاب مسند احمد بن حنبل از براء بن عازب چنین نقل شده است:

«عن البراء بن عازب، قال: كنا مع رسول الله صلى الله عليه وسلم في سفر، فنزلنا بغدير خم، فنودي فينا: الصلاة جامعة، وكسح لرسول الله صلى الله عليه وسلم تحت شجرتين، فصلى الظهر، وأخذ بيد علي رضي الله عنه، فقال: " ألستم تعلمون أني أولى بالمؤمنين من أنفسهم؟ " قالوا: بلى، قال: " ألستم تعلمون أني أولى بكل مؤمن من نفسه؟ " قالوا: بلى، قال: فأخذ بيد علي، فقال: " من كنت مولاه، فعلي مولاه، اللهم وال من والاه، وعاد من عاداه " قال: فلقيه عمر بعد ذلك، فقال: " له هنيئا يا ابن أبي طالب، أصبحت وأمسيت مولى كل مؤمن، ومؤمنة "»[1]

با رسول خدا (صلی الله علیه وآله) نماز ظهر را خواندند. سپس دست علی بن أبی طالب علیه السلام در سفری بودیم . در مکانی به نام غدیر خم فرود آمدیم . وقت نماز رسید و منادی اذان داد. زیر دو درخت برای رسول خدا (صلی الله علیه وآله) نماز ظهر را خواندند. سپس دست علی بن أبی طالب (علیه السلام) جایی آماده شد. پیامبر (صلی الله علیه وآله) نماز ظهر را خواندند. سپس دست علی بن أبی طالب (علیه السلام) را گرفته و فرمودند: آیا این گونه نیست که بدانید من نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوار تر هستم؟ پاشخ دادند: بله . براء می گوید: پیامبر (صلی الله علیه وآله) در حالی که دست علی در دستانش بود، فرمودند: «آیا این گونه نیست که بدانید من از فرد مؤمنی به خودش سزاوارتر هستم؟ دو مرتبه پاسخ دادند: بله. پس پیامبر (صلی الله علیه وآله) فرمودند: «هر کس که من مولای او هستم پس علی نیز مولای اوست. بار خدایا دوست بدار کسی که علی را دوست دارد و دشمن بدار کسی که علی را دشمن بدارد». براء می گوید: عمر پس از این ماجرا علی بن أبی طالب (علیه السلام) را دید. به حضرت امیر گفت: «گوارایت باد ای پسر ابوطالب. صبح و شام نمودی در حالی که سرپرست هر مرد و هر زن با ایمانی گردیدی.


[1] شیبانی، احمد بن حنبل، مسند احمد ، موسسة الرسالة،چاپ اوّل، 1419هـ ،بیروت، ج 30، ص 430،ح 18497

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن