منبع :  اختصاصی سایت الوهابیه

یکی از اموری که در میان مسلمانان رواج دارد این است که در هنگام زیارت قبور اولیا و صالحان با صاحبان قبر صحبت می کنند. این مسئله دست آویزی برای وهابیت شده است تا با برداشت سطحی و نادرست خود به عیب جویی مسلمانان بپردازد و آنان را رمی به شرک و بدعت و ضلالات نماید. غافل از این که چنین تعابیری در کتب مناسک همه فرق اسلامی یافت می شود. از جمله «محمد بن أحمد بن علی بُهوتی حنبلی» از فقهای بزرگ حنبلی در کتاب «بغیة الناسک فی أحکام المناسک» فصلی را به زیارت قبر رسول خدا (صلّی الله علیه وآله) و امور متعلق به آن اختصاص داده است. نکته جالب توجه این است که تعابیر بُهوتی حنبلی آن چنان برای وهابیت ناگوار بوده است که محقق کتاب که یک فرد وهابی است در پاورقی کنترل خود را از دست داده و تعابیر درشتی نسبت به دیدگاه بهوتی ارائه کرده است اما به این مسئله توجه نکرده است که دیدگاه وهابیت دیدگاهی شاذّ و نادر است نه دیدگاه بُهوتی که موافق دیگر مذاهب اسلامی است. بُهوتی می نویسد:

« ثمّ یأتی القبر الشریف.............. و ینبغی للزائر أن یسأل لأهله و إخوانه الشفاعة و لسائر المسلمین، ثمّ یستقبل القبلة و یجعل الحجرة عن یساره قریباً؛ لئلا یستدبره و یدعو و یکون من دعائه : " اللهم إنّی أتیت قبر نبیک محمد (صلی الله علیه وآله وسلّم) متوسلاً إلیک به و أنت قلت و قولک الحق و لا تخلف المیعاد «وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا» و قد جئتك مستغفرا من ذنبی مستشفعا بك إلی ربّی فاشفع لی یا شفیع الأمة و أجرنی من النار

یا نبی الرحمة یا سراج الظلمة یا کاشف الغمة یا سیّدی یا رسول الله أتیناك من البلاد البعیدة و خلعنا المال و الأهل و الوطن و جئنا فی محبتک ................................... یا رسول الله قد وقفت ببابک و استجرت بجنابک و تمسکت بأعتابک أسئلک الشفاعة لی و لوالدیّ و أنت صاحب الشفاعة و الوسیلة و الفضیلة و الدرجة العالیة الرفیعة و المقام المحمود و الحوض المورود و اللواء المعقود و الشفاعة العظمی فی یوم المشهود »[1]؛

سپس به نزد قبر شریف می آیی....... سزاوار است که زائر برای خانواده و برادران دینی خود و دیگر مسلمانان از پیامبر خدا صلّی الله علیه و آله درخواست شفاعت نماید. سپس به سمت قبله بایستد و حجره (اتاق محل دفن پیامبر (صلّی الله علیه وآله) را دست چپ و در نزدیکی خود قرار بدهد تا به قبر مطهر پشت ننماید و دعا کند. از جمله این دعا را بخواند: بارخدایا من به زیارت قبر پیامبر تو محمد (صلّی الله علیه وآله) آمده ام در حالی که با این زیارت قصد نزدیک شدن به تو را دارم و پیامبر (صلّی الله علیه وآله) را وسیله تقرب به تو قرار داده ام. خدایا تو گفته ای و فرموده ات حق بوده و خلف وعده هم نمی کنی: «ای پیامبر اگر آنان که به خودشان ستم کردند نزد تو آمدند از خدا و پیامبر (صلّی الله علیه وآله) طلب بخشش نمایند خداوند را توبه پذیر و مهربان خواهند یافت» به نزد تو آمده ام در حالی که از گناهان خود درخواست پوزش دارم و از تو می خواهم تا شفاعت مرا نزد پروردگارم بنمایی . پس شفیع من باش ای شفیع امت و مرا از آتش نجات بده. ای پیامبر رحمت، ای چراغ روشنایی در تاریکی، ای برطرف کننده غم و غصه ها ، سرور من ای رسول خدا از شهر های دور آمده ایم و اموال و خانواده و سرزمین خود را رها کرده ایم و به خاطر محبت شما راهی زیارت شده ایم................

ای رسول خدا در مقابل درب خانه شما ایستاده ام و از محضر شما درخواست اجابت دارم و به حلقه درب منزل شما را  چنگ زده ام، از تو می خواهم تا من و پدر و مادرم را شفاعت کنی. شما صاحب شفاعت و وسیله و فضیلت و درجات عالی و بلند مرتبه و مقام محمود و حوض (کوثر) که مؤمنان بر آن وارد می شوند و پرچم بسته شد ه و شفاعت عظیم در روز قیامت هستید».


[1] بهوتی ،بغیة الناسک فی أحکام المناسک، جامعة ملک عبدالعزیز،بی تا، بی جا، ص 123  - 125

تصاویر
نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن