منبع :  اختصاصی سایت الوهابیه

یکی از مناقبی که برای حضرت علی اکبر(علیه السلام) ذکر شده است، ثبات قدم و وفاداری ایشان در مسیر حق طلبی و مبارزه با باطل بوده است. به نحوی که ایشان در این مسیر مبارک، جان خویش را نیز بذل فرمودند. افزون بر آن، یکی دیگر از مصادیق ثبات قدم و وفاداری حضرت علی اکبر(علیه السلام) که در برخی از مصادر اهل سنت نیز بدان اشاره شده است، رد کردن امان نامه دشمنان در جریان واقعه کربلاست. چنانکه ابی نصر بخاری از مورخین مطرح قرن چهارم هجری در کتاب "سرالسلسله العلویه" چنین می نویسد:

«على بن الحسين الاكبر(علیهماالسلام).... وأمه ليلى بنت أبى مرة بن عروة ابن مسعود بن معتب بن مالك بن معتب بن عمرو بن سعد بن عوف بن قسى وهو ثقيف وأمها ميمونة بنت أبى سفيان بن حرب بن أمية بن عبد شمس بن عبد مناف ، ولهذا دعاه أهل الشام الى الامان.... فقال على بن الحسين " علیه السلام " لقرابة رسول الله(صلی الله علیه وآله) أحق ان ترعى من قرابة يزيد بن معاوية»[1] 

حضرت علی اکبر(علیه السلام)، یکی از فرزندان امام حسین(علیه السلام) بود که مادرش لیلا (سلام الله علیها) نام داشت. نَسَب لیلا (سلام الله علیها) از سمت مادر به ابی سفیان می رسید و لذا در واقعه کربلا، اهل شام برای حضرت علی اکبر(علیه السلام) امان نامه آوردند ولی او امان نامه را نپذیرفت و چنین فرمود: قرابت با رسول خدا (صلی الله علیه وآله) بهتر از قرابت با یزید بن معاویه است.

فارغ از اینکه چنین سخنی برخاسته از عمق بصیرت و معرفت حضرت علی اکبر(علیه السلام) می باشد همچنین وفاداری آنحضرت در چنین صحنه ای نیز واقعا قابل ستایش است چرا که ایشان می توانست با قبول چنین امان نامه ای از کشته شدن در روز عاشورا رهایی یابد ولیکن شهادت در راه خدا را بهتر از زندگانی و البته معیت با ستمگران دانسته و لذا امان نامه مزبور را رد کرد.

 

 

[1] . بخاری، ابی نصر، سرالسلسله العلویه، ص30، نجف اشرف، منشورات المکتبه الحیدریه، 1382 ه ق.

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن