تاریخ ثبت  1400/03/10
تعداد بازدید  77
منبع :  اختصاصی سایت الوهابیه

سیاست یک بام و دو هوای وهابیت همواره برای منتقدان این فرقه امری قابل توجه بوده است. فریاد مخالفت با بدعت و شرک و غلو آنان گوش فلک را کر کرده است اما خود در منجلاب بدعت و شرک و غلو غلطیده اند و هیچ التفاتی به آن ندارند.

 آنان همواره به فرق گوناگون اسلامی در مورد کراماتی که نسبت به اولیای الهی نقل می کنند خرده می گیرند در حالیکه خود در نقل حکایات و کرامات نسبت به افراد مورد تأییدشان ابایی از نقل هرگونه غلو و زیاده روی ندارند.

شاهد دیگر بر این امر مطلبی است که شاگرد ابن تیمیه یعنی «ابوحفص عمر بن علی بزار» در کتاب «الأعلام العلیة فی مناقب شیخ الإسلام ابن تیمیة» نقل کرده است. وی فصل نهم این کتاب را به کرامات ابن تیمیه اختصاص داده و سعی کرده مقدار کمی از کرامات بسیار ابن تیمیه و تنها آن کراماتی که از افراد مورد اعتماد شنیده یا خود دیده را بیان کند. بزار می نویسد:

«أَخْبرنِي غير وَاحِد من الثِّقَات بِبَعْض مَا شَاهده من كراماته وَأَنا أذكر بَعْضهَا على سَبِيل الِاخْتِصَار وأبدأ من ذَلِك بِبَعْض مَا شاهدته

فَمِنْهَا اثْنَيْنِ جرى بيني وَبَين بعض الْفُضَلَاء مُنَازعَة فِي عدَّة مسَائِل وَطَالَ كلامنا فِيهَا وَجَعَلنَا نقطع الْكَلَام فِي كل مَسْأَلَة بِأَن نرْجِع الى الشَّيْخ وَمَا يرجحه من القَوْل فِيهَا

ثمَّ أَن الشَّيْخ رَضِي الله عَنهُ حضر فَلَمَّا هممنا بسؤاله عَن ذَلِك سبقنَا هُوَ وَشرع يذكر لنا مَسْأَلَة مَسْأَلَة كَمَا كُنَّا فِيهِ وَجعل يذكر غَالب مَا أوردناه فِي كل مسأله وَيذكر اقوال الْعلمَاء ثمَّ يرجح مِنْهَا مَا يرجحه الدَّلِيل حَتَّى أَتَى على آخر مَا أردنَا ان نَسْأَلهُ عَنهُ وَبَين لنا مَا قصدنا أَن نستعلمه مِنْهُ فَبَقيت أَنا وصاحبي وَمن حَضَرنَا أَولا مبهوتين متعجبين مِمَّا كاشفنا بِهِ وأظهره الله عَلَيْهِ مِمَّا كَانَ فِي خواطرنا»[1]

«عده ای از افراد مورد اعتماد کراماتی که از ابن تیمیه دیده بودند را برای من نقل کردند. من برخی از آن کرامات را به اختصار نقل می کنم. ابتدا کراماتی که خود دیدم را نقل می کنم.

از جمله آنکه میان من و برخی فضلاء مناقشه ای پیرامون مسائل درگرفت. مدت بسیار به بحث علمی گذراندیم تا این که به یقین رسیدیم که در هر مسئله ای به شیخ (ابن تیمیه) مراجعه کنیم و نظر او را بپرسیم. هنگام حضور شیخ پیش از آنکه قصد پرسیدن داشته باشیم او در پاسخ بر ما پیشی گرفت و بدون این که ما سوال بپرسیم هر موضوع را به صورت جداگانه مطرح نمود. سپس بیشتر آنچه که ما در جلسه مباحثه مطرح کرده بودیم طرح کرد و پس از آن به ذکر نظر علما پرداخت و در نهایت دیدگاه خود را همراه با تبیین ادله مطرح کرد. به همه سوالات به این نحو پاسخ داد و حتی قصد ما از طرح موضوعات را نیز بیان کرد. من و همراهانم از این امر در شگفت آمدیم و مبهوت ماندیم که خداوند به وسیله ابن تیمیه چگونه امور علمی را بر ما روشن کرد و خداوند او را بر آنچه در دل داشتیم آگاه نمود.

 


[1] براز، ابوحفص، الأعلام العلیة فی مناقب شیخ الإسلام ابن تیمیه، دارالکتاب الجدید،بیروت،چاپ اول، 1396 هـ ،  ص 53

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن