تاریخ ثبت  1395/03/12
تعداد بازدید  1828
یکی از گروه های افراطی و مسلح وابسته به مدارس دیوبند در پاکستان سپاه صحابه است که توسط مولانا جهنگوی در سال 1404 قمری تاسیس شد.
منبع :  ,
نویسنده :  پیام عبدالملکی

سپاه صحابه:

یکی از گروه های افراطی و مسلح وابسته به مدارس دیوبند در پاکستان سپاه صحابه است  که توسط مولانا جهنگوی در سال 1404 قمری تاسیس شد. علت اصلی به وجود آمدن سپاه صحابه را باید در اتفاقات به وجود آمده در پاراچنار جستجو کرد. بعد از حمله شوروی به افغانستان برخی از افغانی های سنی به مناطق کوهستانی ایالت سرحد وارد شدند و پس از مدتی از طرف دولت وقت پاکستان مورد حمایت قرار گرفتند و در این مناطق گسترش یافتند. این عده کم کم به شهر شیعه نشین پاراچنار وارد شدند.

منطقه پاراچنار به دلیل موقعیت جغرافیایی اش به محلی برای عبور و مرور احزاب هفت گانه جهادی افغانستان تبدیل شد. در آن زمان دولت پاکستان به ریاست ضیاء الحق به شیعیان پاراچنار پیشنهاد داد به دلیل رفت و آمد افغان ها و ناامنی های احتمالی، باید این محله را ترک کرده، به محله جوزاره در شهرستان هنگو کوچ کنند اما شیعیان با این طرح مخالفت کردند.

در همین راستا در سال 1401 قمری با پشتیبانی دولت ضیاء الحق گروهی به نام «سواد اعظم اهل سنت» در شهر کراچی تشکیل جلسه داده و در مدت کوتاهی با افراطی گری به تخریب مساجد و حسینیه های شیعیان و ترور برخی از بزرگان شیعه در این محله پرداختند.

در اوایل 1402 قمری اولین در گیری ها در پاراچنار آغاز شد. در آن زمان مهاجران دیوبندی افغان در منطقه صده در کرم ایجنسی به شیعیان حمله کردند. در واقع منطقه صده به پایگاهی برای این افراطی های مهاجر تبدیل شده بود. این حادثه از آنجا شکل گرفت که شیعیان منطقه پاراچنار برای آزادی خرمشهر جشن بزرگی گرفتند. دولت ضیاء الحق و اهل سنت دیوبندیه پاکستان از جشن پیروزی و تیراندازی هوایی شیعیان ناراحت شدند. در همین راستا سرویس اطلاعاتی پاکستان (آی اس آی) با حمایت آمریکا و عربستان، سپاه صحابه پاکستان را به وجود آورد. سپاه صحابه به دلیل حمایت دولت با سرعتی بی سابقه در سراسر کشور گسترش یافت.مراکز فعالیت سپاه صحابه شهرهای سیالکوت، فیصل آباد، جهنگ و مانند آن است که قبلا محل فعالیت مبلغان شیعه بود و تاسیس آن به عنوان یکی از روشهای سنیان در مبارزه با شیعیان تحلیل گردید.

یکی از اهداف اصلی سپاه صحابه، دفاع از احترام به صحابه، مبارزه با افکار شیعیان به بهانه مخالفت با صحابه، مبارزه با انقلاب اسلامی ایران و تحریک شیعیان پاکستان است. سپاه صحابه یکی از اهداف اصلی خود را مبارزه با عزاداری امام حسین (علیه السلام) معرفی کرده و در مجله «خلافت راشده» بارها آن را مطرح کرده و از دولت پاکستان خواستار برچیده شدن تمامی حسینیه ها و تعطیلی مراسم عزاداری عاشورا در کلیه مدارس و دانشگاهها شده است.

سپاه صحابه گروههای وابسته دیگری در جهت پیشبرد اهداف خود مانند گروه «سواد اعظم» به رهبری مولانا اسفندیار و سلیم الله خانی و گروه «حرکه الانصار و تنظیم الدعوه» را تأسیس نموده است. مراکز این گروه بیشتر در نواحی جنوبی پاکستان و منطقه مرکزی و پر جمعیت پنجاب و شمال کراچی واقع شده و تعداد دفاتر این گروه به 500 دفتر می رسد و حدود 100 هزار نفر عضو دارد. این گروه با مدارس دیوبند پاکستان ارتباط گسترده داشته و بیشترین نیروهای خود را از بین دانش آموختگان این مدارس انتخاب می کنند. سپاه صحابه در کشورهایی همچون امارات متحده عربی، عربستان سعودی، بنگلادش و کانادا دفتر دارد و بسیاری از حوزه های علمیه و مدارس در پنجاب توسط این گروه اداره می شود.

بعد از ترور مولانا جهنگوی موسس سپاه صحابه، در سال 1410 قمری، مولانا اعظم طارق مسئولیت این گروه را به عهده گرفت. منبع درآمد این گروه از ناحیه سنی های افراطی عربستان و خلیج فارس و فرقه های متعصب داخلی مانند گروه «جماعت اسلامی» و گروه «جمعیت علمای اسلام» تامین می شود.

بعد از حمله آمریکا به افغانستان در سال 1421 قمری و حمایت سپاه صحابه از طالبان، پرویز مشرف فعالیت سپاه صحابه را ممنوع اعلام کرد. بعد از آن اعظم طارق فعالیت خود را تحت عنوان جدیدی به نام «ملت اسلامیه» آغاز نمود که در 15 نوامبر 2003 فعالیت این گروه نیز ممنوع شد. در 6 اکتبر 2003 اعظم طارق ترور شد و پیروان او تشییع جنازه باشکوهی برای وی گرفتند و طی آن چندین رستوران و سینما را به آتش کشیدند. پس از آن فشار دولت پاکستان بر این گروه بیشتر گشت و تا امروز همچنان فعالیت آنان در پاکستان ممنوع است.[1]

 

[1] - پراکندگی سلفی گری و وهابیت در جهان اسلام، مهدی فرمانیان، موسسه مطالعات بنیان دینی، قم 1393 ، ص 50

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن