تاریخ ثبت  1399/12/25
تعداد بازدید  83
آیا ما باید به تمام دین ایمان داشته باشیم یا به بعضی از دین؟ اگر کسی تنها به بعضی از دین ایمان داشته باشد و به بعض دیگر از دین کافر باشد، چه حکمی دارد؟ آیا مومن است یا کافر؟ اهل آتش و جهنم است یا اهل بهشت؟!! مثلا اگر کسی بگوید من همه دین را قبول دارم الا یک مساله از دین را؛ آن هم وجوب نماز صبح است، من وجوب نماز صبح را قبول ندارم؛ آیا این شخص مومن است یا کافر؟ پاسخ آن است که این شخص مومن نیست، بلکه کافر است، «من لم یومن بکل ما جاء به النبی صلی الله علیه وآله وسلم فهو من اهل النار».
منبع :  اختصاصی سایت الوهابیه

اساسا ایمان یک شیئ واحد است؛ قابل تجزیه نیست؛ خداوند ایمان ناقص را قبول نمی کند، خداوند از ما ایمان کامل را خواسته است؛ نه بعض و نه حتی 99 درصد بدون یک درصد. ایمان زمانی صدق می کند که به 100 درصد دین ایمان بیاوری بدون هیچ الا و استثنائی. بنابراین  فرد یا به همه دین ایمان آورده و یا ایمان نیاورده، اگر به همه دین ایمان نیاورده باشد فرقی ندارد، به بعضی از دین ایمان نیاورده است یا هیچ چیز از آن. تنها کسی مومن است که به همه دین ایمان آورده باشد؛ کسی که به بعضی از دین یا هیچ چیز از آن ایمان ندارد، مومن نیست. کسی که به بعض دین ایمان دارد و به بعضی ایمان ندارد، همانند کسی است که به تمام دین کافر است. زیرا خداوند از ما تمام دین را می خواهد نه جزء و بعض را. {أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ} [البقرة: 85] - {إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا - أُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا} [سوره نساء: 150، 151].

مشرکین هم شرک ربوبی داشتند، هم شرک الوهی. شرک ربوبی آنها قابل چشم پوشی و تخفیف نیست. بعضی انگار که خواسته اند از کیسه خلیفه ببخشند برای تطهیر مشرکین از شرک ربوبی دست به کار شده اند و حرفهایی گفته اند که مخالفت با قرآن است. اینها گفته اند مشرکین اجمالا توحید ربوبی داشتند و تفصیلا شرک ربوبی، واقعا این تناقضگویی را چطور قبول کرده و به آن تن داده اند و با چه رویی آن را به قرآن و سنت و دین نسبت می دهند من نمی دانم؟!! یا اینکه می گویند مشرکین در بعضی شئون و مراتب ربوبیت موحد بودن اما در بعضی مشرک بودند، یعنی به بعضی ایمان داشتند و به بعضی ایمان نداشتند. این هم همان سخن سابق است با کمی روتوش و تغییر و در الفاظ. فرقی ندارد این ها را دو حرف بدانیم یا یکی، در هر صورت، سخنی مردود و باطل است. بر اساس دو آیه از قران ایمان به بعض و کفر به بعض دیگر امری مردود باطل است. ایمان به کل ایمان صحیح و لازم است.{أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ} [سوره بقرة: 85] - {إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا - أُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا} [سوره نساء: 150، 151]

 از این جماعت نجدی، وهابی تکفیری می پرسیم شمایی که برای تطهیر مشرکین از شرکی قرآن  وجود آن در میان مشرکین تنصیص کرده است، چنین دست و پا زده و نص را تاویل می برید، حال چرا یک ذره از این تلاش و دست و پا زدن را برای مسلمین اهل قبله خرج نمی کنید؟!!  آیا مسلمانی که سا لهاست به سوی قبله ایستاده و 5 نوبت نماز خوانده و روزانه دهها بار ذکر «لا اله الا الله» را بر زبان جاری کرده است، به این دفاع سزاوارتر است یا مشرکینی که روز و شب در خلوت و علنی شرکشان را جار می زدند؟!!!

 (فدای یک ارزن انصاف و تفکر)

 

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن