برای دومین هفته پیاپی تظاهرات زنانه در مناطق تحت سیطره جولانی ادامه دارد.

در برخی از این تظاهرات زد و خورد هایی میان نیروهای امنیتی جولانی و زنهای معترض پیش آمد که فیلم آن نیز در فضای مجازی منتشر شده است.

 اما سوالی که فکر هر بیننده ای را مشغول می‌کند این است که چرا تنها مخالفین جولانی زنها هستند و چرا در هیچ یک از این تظاهرات اثری از حضور آقایان دیده نمی شود؟

 لازم است برای رسیدن به پاسخی موافق با واقعیت های ادلب و حومه آن ملاحظه شود که خواسته معترضان متفاوت است.

پاره‌ای از تظاهرات که البته در مقابل دسته دیگر ناچیز هستند مربوط به وضعیت معیشتی و گرانی های پیاپی اجناس و کالاهای ضروری در منطقه تحت سیطره جولانی می باشد که البته این دسته از اعتراضات عمومی بوده و مردان نیز در آن مشارکت دارند.

اما عمده این تظاهرات در اعتراض به قتل، ربایش و همچنین حبس های طویل المدت جوانان مخالف جولانی می باشد که توسط مادران و یا همسران این جوانان صورت می پذیرد؛ بنابراین بدیهی است که سایر مردان و جوانان جرأت تظاهرات و قیام در مقابل جولانی را ندارند چرا که می‌دانند حداقل مجازات آنها نیز حبس قانونی و یا ربایش و گم شدنی همیشگی است.

از این روی از مجموع آنچه که در ادلب و منطقه تحت سیطره جولانی می توان به دست آورد این است که تنها نسخه حکومت اسلامی به روش سلفی جهادی نه تنها موفق نبوده بلکه پس از دست کشیدن از رویه متسلفین تکفیری و ایجاد تعامل و رابطه با سایر کشورها خصوصاً ترکیه کماکان در اداره جغرافیای محدود و کوچک خود دچار مشکلات متعدد امنیتی، اجتماعی، معیشتی و فرهنگی هستند.

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن