قرطبی مالكي ابتدا قول به جواز قرائت قرآن نزد احمد بن حنبل را نقل می کند و سپس جریانی را نقل می کند که  احمد ابتدا قائل به عدم جواز قرائت قرآن برای میت بوده ولی هنگامی که متوجه شده که روایتی صحیحی بر قرائت قرآن وجود دارد، از نظر خود بر می گردد. در این باره جریانی را از علی بن موسی الحداد  نقل می کند:
 با امام احمد بن حنبل در کنار جنازه ای بودیم و «قدامه بن جوهری» در کنار قبر قرآن می خواند. هنگام دفن میت نیز مردی در کنار قبر قرآن می خواند. امام احمد به آن مرد قاری گفت: 
ای مرد، قرائت قرآن بر قبر بدعت است. 
زمانی که از قبرستان خارج شدیم، محمد بن قدامه به امام احمد گفت: ای اباعبدالله نظرت در مورد مبشر بن اسماعیل چیست؟ 
امام احمد: ثقه است. 
گفت: آیا از او حدیث می نویسی؟ 
گفت: بله. 
گفت: مبشر بن اسماعیل از عبدالرحمن بن علاء بن حجاج از پدرش به من خبر داد که پدرش وصیت کرده هنگام دفن او نزد قبرش سوره فاتحه و بقره خوانده شود و من عمل کردم. و گفت از ابن عمر شنیدم که ابن عمر به قرآن خواندن بالای قبرش وصیت کرده است. 
امام احمد با تواضع قول حق را پذیرفت و از نظر قبلی خود بر گشت و گفت: به سوی مردی که قرآن می خواند، بازگرد و بگو قرائتش را ادامه دهد.

 

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن