منبع :  اختصاصی سایت الوهابیه

آیا از نگاه ابن تیمیه انسان با اذن خداوند متعال، قدرت «کن فیکون» دارد یا نه؟؟

پاسخ

ابن تیمیه با استناد به یک حدیث قدسی، فضیلت انسان مومن را بیان می کند و چنین می گوید: اگر بنده مومن از خداوند متعال اطاعت کند به درجاتی از قرب و منزلت می رسد که خداوند متعال به او قدرت (کن وفیکون) می دهد یعنی هر آنچه بخواهد به اذن الله، انجام می گیرد.

ابن تیمیه می گوید:

«وَقَدْجَاءَفِي الْأَثَرِ:" {يَا عَبْدِي أَنَا أَقُولُ لِلشَّيْءِ كُنْ فَيَكُونُ أَطِعْنِي أَجْعَلْك تَقُولُ لِلشَّيْءِ كُنْ فَيَكُونُ يَا عَبْدِي أَنَا الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ أَطِعْنِي أَجْعَلْك حَيًّا لَا تَمُوتُ} " وَفِي أَثَرٍ: " {إنَّ الْمُؤْمِنَ تَأْتِيهِ التُّحَفُ مِنْ اللَّهِ: مَنْ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ إلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ} " فَهَذِهِ غَايَةٌ لَيْسَ وَرَاءَهَا مَرْمَى كيْفَ لَا وَهُوَ بِاَللَّهِ يَسْمَعُ وَبِهِ يُبْصِرُ وَبِهِ يَبْطِشُ وَبِهِ يَمْشِي؟ فَلَا يَقُومُ لِقُوَّتِهِ قُوَّةٌ»[1].

در اثر آمده است: خداوند متعال می فرماید: ای بنده من! من به شیء می گویم باش پس موجود می شود، تو از من اطاعت کن تا تو را نیز این گونه قرار دهدم که به چیزی بگویی باش و به وجود بیاید. ای بنده من! من زنده لا یموت هستم از من اطاعت کن تا تو را نیز زنده لا یموت قرار دهم. و در اثر آمده است از طرف الله متعال هدیه ای به سوی مومن می آید: از طرف حی و زنده ای که نمی میرد به حی و زنده ای که نمی میرد. و این نهایتی است که بالاتر از آن چیزی نیست. چگونه این طور نباشد در حالی که آن بنده مومن به وسیله خداوند متعال می شنود و به وسیله خداند متعال می بیند و به وسیله خداوند متعال می گیرد و به وسیله خداوند متعال راه می رود.

البته مضمون آنچه ابن تیمیه بیان کرده، در حدیث قرب نوافل آمده است که بنده مومن چنان به خداوند متعال نزدیک می شود که خداوند متعال در باره او می گوید: من گوش او می شوم که با آن می شنود، چشم او می شوم که با آن می بیند، دست او می شوم که با آن می گیرد و پای او می شوم که با آن راه می رود؛ و اگر از من طلب کند، حتما به او عطا می کنم و اگر پناه بخواهد، حتما او را پناه می دهم...

در صحیح بخاری آمده است: «عنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَمَا يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ: كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنِ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ ...»[2]؛

خداوند متعال می فرمايد: هرکس با دوستان من دشمنی کند، من با او اعلام جنگ می نمايم. و بنده ام با چيزی به من نزديك نمی شود که نزد من محبوب تر از مواردی باشد که بر او فرض کرده ام. و همچنان با انجام نوافل به من تقرب می جويد تا اينکه محبوب من قرار می گيرد. و چون مورد محبت من قرار گرفت، من گوش او می شوم که با آن می شنود، چشم او می شوم که با آن می بیند، دست او می شوم که با آن می گیرد و پای او می شوم که با آن راه می رود؛ و اگر از من طلب کند، حتما به او عطا می کنم و اگر پناه بخواهد، حتما او را پناه می دهم... .

نظر ابن تیمیه حرانی کاملا مطابق این حدیث صحیح بخاری است که اگر انسانی از دستورات خداوند متعال اطاعت کند به مقامی می رسد که به اذن الله هرآنچه را خداوند متعال بخواهد، انجام می دهد.


[1]- ابن تيميه حراني، احمد، مجموع الفتاوى، تحقيق: عبد الرحمن بن محمد بن قاسم، مجمع الملك فهد لطباعة المصحف الشريف، مدينة نبوية، 1416ق. ج 4، ص 377.

[2]- بخارى، محمّد، صحيح البخاري، تحقيق: محمد زهير بن ناصر، دار طوق النجاة، چاپ اوّل، 1422ق. ج 8، ص 105.

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن