منبع :  www.imamreza.net
پرسش

آیا استعانت از غیر خدا جایز است؟

 

پاسخ

نظام تکوین بر یک سلسله اسباب مادی یا آنچه که به قانون علت و معلولی معروف می­باشد ، استوار است.

و دیدگاه اسلامی توحیدی هر گونه قدرت ذاتی و استقلالی در تأثیر را برای این اسباب نفی می­کند؛ اما دیدگاه مادی (که غیر مسلمانان به آن ایمان دارند) به اصالت این اسباب و استقلال آنها در تأثیر اعتقاد دارد.

و قرآن کریم از استعانت به غیر خدا و عبادت غیر او نهی کرد و فرمود :  «(ای پیامبر!) هیچ معبودی را با خداوند مخوان»[1] و فرمود : «مرا بخوانید تا (دعای) شما را بپذیرم!»[2] و فرمود :« و پیروزی تنها از جانب خداوند توانای حکیم است!»[3] ولی قرآن استعانت به اسباب مادی را به دو شرط نفی نمی­کند:

  1. اعتقاد انسان به عدم استقلال این اسباب در تأثیر باشد؛
  2. در وجود خود به اینکه تأثیر این اسبابی که از آنها یاری می­جوید مشروط به اذن خداوند است ، ایمان داشته باشد.

و مثالها در این موضوع زیاد است ، به تحقیق قرآن برای ما داستانی را روایت می­کند که مردی از شیعه حضرت موسی علیه السلام به او استغاثه نمود و حضرت موسی پاسخ درخواست او را داد و به یاری او بر علیه دشمنش شتافت.و قرآن انصار را اینگونه توصیف می­کند که آنها کسانی هستند : «که پناه دادند و یاری نمودند»[4]،در حالیکه در آیه دیگری یاری رساندن را مخصوص خداوند نه غیر او دانسته است.و خداوند به ما امر فرمود که برای مقابله با دشمن خود آمادگی لازم را کسب نمائیم و فرمود :هر نیرویی در قدرت دارید، برای مقابله با آنها [= دشمنان]، آماده سازید![5] در حالیکه ما ایمان داریم به اینکه هرچه قدرت و توانائی هست مخصوص خداوند است.و همچنین خداوند متعال به ما امر فرمود که از غیر او یاری نجوئیم.و فرمود : (پروردگارا!) تنها تو را میپرستیم؛ و تنها از تو یاری میجوییم.[6] ولی او از جهتی دیگر می­فرماید : و (همواره) در راه نیکی و پرهیزگاری با هم تعاون کنید![7] و به ما سفارش می­کند که یاری رسان هم باشیم. و همچنین به ما سفارش می­کند که از نماز و روزه استعانت بجوئیم و فرمود : از صبر و نماز یاری جوئید؛ (و با استقامت و مهار هوسهای درونی و توجه به پروردگار، نیرو بگیرید؛)[8]در حالی که ما فقط از خداوند که هیچ شریکی برای او نیست یاری می­جوئیم.و خداوند درباره عسل به ما می­فرماید که : در آن، شفا برای مردم است؛[9] در حالی که هیچیک از ما اعتقاد ندارد که عسل خود شفا دهنده است. بلکه اعتقاد داریم که خداوند است که شفا را درعسل قرار دادند. و عسل اگر شفاء بدهد شفا دادن او به اذن خداوند است.

 

 

 


 [1] ﴿الشعراء، 213﴾

[2] ﴿غافر،60 ﴾

[3] ﴿آل‏عمران‏، 126﴾

[4] ﴿الأنفال‏، 72﴾

[5] ﴿الأنفال‏، 60﴾

[6] ﴿الفاتحة، 5﴾

[7] ﴿المائدة، 2﴾  

[8] ﴿البقرة، 45﴾

[9] ﴿النحل‏، 69﴾

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن