منبع :  اختصاصی سایت الوهابیه
پرسش

گروه تفرقه افکن وهابیت همیشه در صدد ایجاد تفرقه و انشقاق بین امت اسلام بوده از این رو همواره در رسانه های تحت اختیار اقدام به ایجاد شبهه علیه مسلمانان می نمایند. از آنجایی که سید الشهدا علیه السلام همواره بین تمام مسلمانان مورد احترام بوده و از جایگاه ویژه ای بین شیعه و سنی برخوردار است . با این وجود وهابیت این عظمت سبط پیامبر را برنتابیده و در مورد شخصیت ایشان و قیامش شبهاتی را مطرح می کنند. از جمله شبهاتی که اخیرا در فضاهای مجازی و همچنین شبکه های وابسطه به این گروه معاند و تفرقه افکن طرح شده این است که امام حسین ابتدائا از سوی شیعیانشان به کوفه دعوت شدند و سپس بدست شیعیان خودشان شهید شدند، که این خیانتی از ناحیه شیعیان بود. پس قاتلان حسین بن علی علیه السلام خود شیعیان هستند.

 

پاسخ

با عنایت به شبهه ای که از سوی این گروه مطرح گردیده است به خوبی باطن سوء این گروه نمایان می شود که در صدد ایجاد شبهه و تفرقه بین مسلمانان هستند. در جواب از این شبهه ابتدائا باید گفت وقتی به سخنان امام حسین علیه السلام در کربلا خطاب به لشکریان ابن سعد نگاه می کنیم به خوبی گویای این است که لشکرِ مقابل امام حسین علیه السلام شیعیان کوفه نبوده اند زیرا ایشان خطاب به لشکر فرمودند:« ويحكم يا شيعة آل أبي سفيان! إن لم يكن لكم دين، وكنتم لا تخافون المعاد، فكونوا أحرارا في دنياكم هذه ؛ وای بر شما ای شیعیان آل ابی سفیان اگر دین ندارید و از معاد نمی ترسید س در این دنیاآزاده باشید.»[1] از این خطاب سیدالشهدا به خوبی معلوم است که لشکر مقابل ایشان شیعیان کوفه نبوده اند چون در این صورت به آنها خطاب شیعه آل ابی سفیان نمی نمود. افزون بر اینکه با تتبع در آثار و منابع تاریخی جایی اشاره نشده است که قاتلین سیدالشهدا شیعیان امامیه بوده اند و اگر چنین بود در طول تاریخ یقینا از سوی مخالفین به این مطلب اشاره می شد. در حالیکه هیچ جا اشاره نشده است.با این وجود با تکیه به منابع معتبر اهل سنت به خوبی کذب گفتار ایشان روشن می گردد که در این منابع قاتلین امام حسین علیه السلام را دیگرانی غیر از شیعیان معرفی کرده اند، برای نمونه به برخی از این موارد اشاره می گردد:

ابن اثير

وي در كتاب الكامل في التاریخ خود در مورد قاتل امام حسین آورده است:« أَمَّا قَتْلِي الْحُسَيْنَ فَإِنَّهُ أَشَارَ إِلَيَّ يَزِيدُ بِقَتْلِهِ أَوْ قَتْلِي فَاخْتَرْتُ قَتْلَهُ اين كه من حسين را به قتل رساندم به اين خاطر بود كه به مرا بين كشته شدن خودم و كشتن حسين مخير نموده بود و من بين اين دو كشتن حسين را انتخاب كردم.»[2] با تو جه به این کلام ابن اثیر به خوبی روشن می گردد که عبیدالله بن زیاد عامل قتل امام حسین علیه السلام است نه شیعیان کوفه.

یعقوبی

وی نیز در کتاب خویش عامل قتل امام حسین علیه السلام را عبیدالله بن زیاد دانسته است نه شیعیان کوفه و در این باب سخن یزید بن معاویه را خطاب به عبیدالله بن زیاد آورده است که گفت:« قد بلغني أن أهل الكوفة قد كتبوا إلى الحسين في القدوم عليهم، وأنه قد خرج من مكة متوجها نحوهم، وقد بلي به بلدك من بين البلدان، وأيامك من بين الأيام، فإن قتلته، وإلا رجعت إلى نسبك وإلى أبيك عبيد، فاحذر أن يفوتك؛ به من خبر رسيده است كه اهل كوفه به حسين نامه نوشته اند تا به سوي آنها حركت كند، و او از مكه به سوي آنها راه افتاده است، و او از ميان شهر ها سرزمين تو را انتخاب كرده كه هم زمان با ايام و دوران حكومت توست، اگر او را به قتل رساندي كه هيچ و الا بايد هم چون پدرت به بردگي و غلامي درآيي پس بترس از آن كه فرصت از دست برود.»[3]

ابن عساکر

وی نیز در تاریخ دمشق عامل شهادت امام حسین را یزید بن معاویه و عبیدالله بن زیاد دانسته است ودر این باب تصریح دارد:« وبلغ يزيد خروجه فكتب إلى عبيد الله بن زياد وهو عامله على العراق يأمره بمحاربته وحمله إليه إن ظفر به فوجه اللعين عبيد الله بن زياد الجيش إليه مع عمر بن سعد بن أبي وقاص وعدل الحسين إلى كربلاء فلقيه عمر بن سعد هناك فاقتتلوا فقتل الحسين رضوان الله عليه ورحمته وبركاته ولعنة الله على قاتله؛ به يزيد خبر رسيد كه [امام] حسين [عليه السلام ] خارج شده است، از اين رو او به عبيد الله بن زياد كه عامل و كارگزار او در عراق بود نامه نوشت، و او را امر نمود تا با حسين به محاربه بپردازد، و اگر بر او پيروز شد او را به سوي او بفرستد. در همان زمان عبیدالله لشکری را به فرماندهی عمربن سعد به سوی امام حسین علیه السلام فرستاد، که در کربلا به امام رسیدند و بعد از جنگ و مقاتله امام حسین علیه السلام کشته شد و لعنت خدا بر قاتل او»[4]

سیوطی

وی در باب قاتلان امام حسین تصریح دارد:« يزيد به عبيد الله بن زياد والي و فرماندار خود در عراق، دستور قتال و جنگيدن با حسين را صادر كرد»[5]وی علاوه بر این مسببین قتل سید الشهدا(علیه السلام) را که یکی از آنها یزید بن معاویه است، لعن کرده است، و اینگونه بیان نموده«لعن الله قاتله وابن زياد معه ويزيد أيضًا؛ خداوند لعنت کند قاتل او را (حسین بن علی را) و ابن زیاد و یزید را» [6]

این تنها بخشی از منابعی است که قاتل امام حسین را یزید بن معاویه و عبیدالله بن زیاد معرفی کرده اند. و با تتبع می توان دریافت که منابع بیشتری در اثبات این مدعا و کذب گفتار وهابیت خبیث وجود دارد.

علاوه بر آنچه بیان گردید در اعتقاد شیعه تصریح شده است بر اینکه شیعه واقعی اهل بیت همیشه حامی ایشان است و و تحت هیچ شرایطی امام خویش را تنها نمی گذارد، چه رسد به اینکه در قتل امام خویش مشارکت کند از این رو سید محسن امین(از علما و بزرگان شیعه) در این باب تصریح دارد:

« حاش لله أن يكون الذين قتلوه هم شيعته ، بل الذين قتلوه بعضهم أهل طمع لا يرجع إلى دين ، وبعضهم أجلاف أشرار ، وبعضهم اتبعوا روءساءهم الذين قادهم حب الدنيا إلى قتاله ، ولم يكن فيهم من شيعته ومحبيه أحد ، أما شيعته المخلصون فكانوا له أنصاراً ، وما برحوا حتى قتلوا دونه ، ونصروه بكل ما في جهدهم ، إلى آخر ساعة من حياتهم ، وكثير منهم لم يتمكن من نصرته ، أو لم يكن عالماً بأن الأمر سينتهي إلى ما انتهى إليه ، وبعضهم خاطر بنفسه ، وخرق الحصار الذي ضربه ابن زياد على الكوفة ، وجاء لنصرته حتى قتل معه ، أما ان أحداً من شيعته ومحبيه قاتله فذلك لم يكن ، وهل يعتقد أحد إن شيعته الخلص كانت لهم كثرة مفرطة ؟ كلا ، فما زال أتباع الحق في كل زمان أقل قليل ، ويعلم ذلك بالعيان ، وبقوله تعالى : « وقليل من عبادي الشكور ؛ منزه است خداوند از اینکه قاتلین امام حسین علیه السلام از شیعیان باشند ؛ بلکه کسانی که ایشان را کشتند از اهل طمع بودند که دین نداشتند و بعضی از اشرار نا اهل بودند و بعضی از ایشان به دنبال رؤسای خود رفتند ؛ رؤسایی که دوستی دنیا ایشان را به جنگ حسین بن علی علیه السلام کشانده بود ؛ و در بین ایشان کسی از شیعیان و دوست داران حضرت نبود ؛ اما شیعیان حضرت و مخلصین برای حضرت همگی یاران او شدند و در اینکه در راه او کشته شوند درنگ ننمودند ؛ و او را تا آخرین لحظات زندگانی با تمام نیرو یاری کردند ؛ و بسیاری از ایشان نیز نتوانستد حضرت را یاری بنمایند یا نمی دانستند که کار حضرت به اینجا منتهی خواهد شد ؛ بعضی نیز در این هنگام جان خود را به خطر انداخته و حصاری را که ابن زیاد دور کوفه کشیده بود شکستند و برای یاری حضرت آمدند تا اینکه در کربلا شهید شدند ؛ اما اینکه ادعا شود که یکی از شیعیان در جنگ با حضرت حضور داشته است این صحت ندارد ؛ و آیا کسی می تواند اعتقاد داشته باشد که یکی از شیعیان و دوست داران حضرت که چنین علاقه ای به حضرت داشته اند به جنگ ایشان برود ؟ هرگز ؛ همیشه چنین بوده است که طرفداران حق در هر زمانی اندک بوده اند و این همیشه دیده شده است و خداوند فرموده اند : "و عده کمی از بندگان من شکرگذار هستند »[7]

نتیجه

با توجه به تتبعی که در آثار تاریخی و روایی معتبر صورت پذیرفت به خوبی روشن گشت که ادعای وهابیت مبنی بر اینکه قاتلان امام حسین شیعه بوده اند در واقع کذب و افترایی است که از ناحیه این گروه معاند به شیعه نسبت داده شده است. چرا که هم شیعه و هم اهل سنت شیعیان را از این عمل زشت مصون دانسته اند.

علی اکبر لطفی

 


[1] . خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسین، ج2، ص38

[2] .ابن اثیر، علی بن ابی الکرم، الکامل فی التاریخ، ج3، ص234

[3] . یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج2، ص242

[4] . ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ   دمشق، ج14، ص213

[5] . سیوطی، جلال الدین، تاریخ الخلفا، ص157؛ «فكتب يزيد إلى واليه بالعراق عبيد الله بن زياد بقتاله، »

[6] . همان. ص157

[7] . امین، سید محسن، اعیان الشیعة، ج1، ص585

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن