منبع :  مجله سراج منیر شماره 3
پرسش

نظر امام خمینی (ره) در خصوص وهابیت و سعودی و عوام فریبی آنها با عنوان «خادم الحرمین» در ذیل خدمات عمرانی در مکه چیست؟

پاسخ

امام خمینی به رغم حفظ وحدت با سایر مذاهب اسلامی، پس از فجایع کشتار حاجیان به دست حکام سعودی به صورت کوبنده می گوید:

اگر در طائف واقع شده بود، اين يك مسئله‏اى بود؛ مى‏گفتيم كشتند يك عده‏اى را اما در حرم واقع شده؛ حرمى كه خدا از اول امنش قرار داده و الآن حرم مغصوب است در دست اينها. از اول هم اين­طور بود؛ براى اينكه اينها چه­كاره‏اند كه آمده‏اند خادم الحَرَمَيْن- خائن الحَرَمَيْن- شده‏اند؛ كى اينها را خادم الحرمين قرار داده؟ با چه وجهى اينها اسم مملكت اسلامى را تغيير داده‏اند از آنى كه بود؛ «حجاز» را «مملكت سعودى» قرار دادند؟ مملكت سعودى به چه مناسبت؟ اينها مسائلى است كه همه‏اش بغرنج است و ما نمى‏دانيم كه از اين عار چطور خارج بشويم. من واقعاً در مسائل خيلى تحمل داشتم؛ در مسائل جنگ، در همه اينها تحمل داشتم، اما اين بى‏تحمل كرده من را. مسأله غير از اين مسائل است. آنچه ما اميدواريم، اين است كه خداى تبارك و تعالى با قدرت خودش حل كند مسائل را. و اميدواريم خداوند به همه ما توفيق بدهد كه در اين باره بى‏تفاوت نباشيم. در اين ماه محرم بى‏تفاوت نباشند؛ مسلمين در دنيا بى‏تفاوت نباشند.[1]

در جایی دیگر می فرماید:

و اينك از فرصت استفاده كرده، به يكى از آيات كتاب كريم اشاره مى‏كنم، آنجا كه فرموده است: ﴿أَجَعلْتُمْ سِقايَة الحاجِّ وَ عِمارَةَ المَسْجِدِ الحَرامِ كَمَنْ امَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآخِرِ وَ جاهَدَ فى‏ سَبيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِى القَوْمَ الظّالِمينَ﴾.[2]

گويى آيه كريمه در همين عصر نازل شده و گويى براى آل سعود و امثال آل سعود در طول تاريخ و براى ملت مجاهد و بزرگ ايران و حجاج بيت اللَّه الحرام در عصر حاضر و امثال آنان در همه اعصار آمده است و خداوند تعالى مى‏فرمايد: شما كوردلان آب­رسانى به حجاج و تعمير مسجد الحرام را با ارزش آنانى كه ايمان به خدا و به روز جزا آورده و در راه خدا مجاهده مى‏كنند، مساوى قرار داده‏ايد. حاشا كه اينان با شما مساوى نيستند و خداوند ستمگران را هدايت نمى‏كند.

آيا سعودي­ها و امثال آنان در طول تاريخ، ارزش خود را براى تهيه آب در مواقف حج و زرق و برق تعميرات مسجد الحرام را، با ارزش­هاى مسلمانانى كه به خداوند و روز جزا ايمان دارند و با نثار خون خود و جوانان مجاهد خود در راه خدا و براى دفع دشمنان خدا از حريم اسلام و حرم خداوند تعالى به­پاخاسته‏اند، مقايسه نكرده‏اند؟ و سعودي­هاى عصر حاضر، پا را فراتر از آن نگذاشته و بر مسلمانان افتخار نمى‏كنند؟ و با مجاهدان راه خدا آن نمى‏كنند كه روى آمريكاى جهان­خوار و ارباب خود را سفيد كرده است؟ و جالب توجه اينكه خداوند در اين آيه ايمان به خدا و روز جزا را ذكر فرموده و از ميان تمام ارزش­هاى اسلامى و انسانى مجاهده در راه خدا را با دشمنان خدا و بشريت انتخاب كرده است و در اين انتخاب به همه مسلمانان تعليم فرموده است كه ارزش جهاد فوق همه ارزش­هاست. و آيا خداوند با ذكر ﴿وَ اللَّهُ لا يَهْدِى القَوْمَ الظّالِمينَ﴾ نمى‏خواهد بفرمايد خداوند سعودي­هاى عصر را و تمام اعصار تاريخ را ستمگرانى بيش نمى‏داند كه قابل هدايت نيستند و خداوند آنان را هدايت نمى‏فرمايد؟ آيا ستمكارى بر حق و خلق و بر رسول خدا و امت بزرگوار حضرت رسول خاتم، بالاتر از آنچه آل سعود با كعبه و حرم امن الهى و با زائران مجاهد آن، كه همه چيز و همه كس خود را در راه دوست و آرمان اسلام تقديم كردند، مى‏توان تصور كرد؟ آيا جرم اين مجاهدان كه به فرمان خداوند تعالى نداى برائت از مشركين را انجام داده‏اند، جز برائت از خدايان آل سعود و سعودي­هاى عصر حاضر و شاه حسين و شاه حسن و مبارك نامبارك و صدام عفلقى است؟ آيا سكوت در مقابل اين ستمگري­ها كه در طول تاريخ سابقه نداشته است، چيزى جز رضاى به اين جرم و شركت در ظلم و ستم ظالمين و ستمگران است؟ و در هر صورت آل سعود براى تصدى امور كعبه و حج لياقت نداشته و علما و مسلمانان و روشنفكران بايد چاره‏اى بينديشند. [3]

 

 


[1] . صحیفه امام، ج20، ص371.

[2] . آيا سيراب کردن حجّاج و آباد ساختن مسجد الحرام را، همانند(عمل) کسي قرار داديد که به خدا و روز قيامت ايمان آورده و در راه او جهاد کرده است؟! (اين دو) نزد خدا مساوي نيستند و خداوند گروه ظالمان را هدايت نمي­کند».

در تفاسير نقل شده که طلحه گفت: من صاحب خانه کعبه­ام و کليد آن در دست من است، و عباس گفت: مسئوليت آب دادن به حجاج بر عهده من است. علي# فرمود: نمي‌دانيد چه مي‌گوييد: من قبل از مردم به طرف قبله نماز خواندم و سابقه من در جهاد در راه خدا بيش از شماست. آن­گاه خدا اين آيه را بر پيامبر اکرم^ نازل کرد:﴿أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ....﴾ (ر.ک: مجمع البيان، ج 5، ص 27؛ در المنثور، ج 3، ص 218).

[3] . صحیفه امام، ج20، ص352.

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن