منبع :  مجله سراج منیر شماره 4
پرسش

استفاده از آیات متشابه برای اثبات عقیده شخص ابن تیمیه و در انحرافش چقدر موثر بوده است؟ 

پاسخ

شیخ تقی الدّین ابوبکر بن محمد حِصنیِ دمشقیِ شافعی در سال752 ق در قریه ای به نام حوران به دنیا آمد و پس از آن به دمشق آمد و فقه شافعی را نزد استادانی چون زُهری، ابن جابی، صرخدی و غَزّی آموخت و پس از آن به مقابله با ابن تیمیه پرداخت و در این راه تلاش بسیار کرد و عده ای از طلاّب علوم دینی از او پیروی کردند و به همین جهت در شام نزاع های فراوان به وجود آمد. وی در سال  829 ق از دنیا رفت.[1]

از وی کتاب های بسیاری چون «شرح صحیح مسلم در سه جلد، المهمّات در دو جلد و قواعد الفقه» به جای مانده است. یکی از مهم ترین کتاب های وی کتاب «دَفعُ شبه من شَبَّهَ و تَمَرَّد» در رد افکار ابن تیمیه است که مکتبة الازهریـة للتراث به صورت افست آن را چاپ کرده است و در سال 1418ق با تحقیقات و فهارس به نام «دفع الشبه عن الرّسول» به چاپ رسیده است.[2]

وی درباره آرای ابن تیمیه می نویسد:

ابن تيميه گفته است: هر كس به مرده و يا فرد دور از نظر استغاثه كند...، ظالم و گمراه و مشرك است.

از اين سخن ابن تيميه، بدن انسان مى لرزد. اين سخن، قبل از زنديق حرّان، ابن تيميه، از دهان هیچ كسى در هيچ زمان و هيچ مكانی بيرون نيامده است اين زنديق نادان و خشك، داستان عمر را وسيله اى براى رسيدن به نيّت ناپاكش در بى اعتنايى به ساحت حضرت رسول اكرم (صلي الله عليه وآله» قرار داده و با اين سخنان بى اساس، مقام و منزلت آن حضرت را در دنيا پايين آورده و مدّعى شده است كه حرمت و رسالت آن بزرگوار پس از رحلت از بين رفته است. اين عقيده به يقين كفر و در واقع زندقه و نفاق است.[3]

حصنی دمشقی همچنین بابی را به عنوان پرهیز از عقاید ابن تیمیه باز کرده و وی را اهل گمراهی دانسته و نوشته:

(پرهیز از عقاید ابن تیمیه که اهل زِیغ است): ای کسی که دوست داری نفست را از گرو اهل زیغ گمراه و گمراه گر برهانی و اقتدا کنی به کسانی که در دین سالم هستند! زمانی که این مقدّمه برای تو آورده شد، بدان من در سخنان این خبیث (ابن تیمیه) ـ که در قلب او مرض زِیغ وجود دارد و متشابهات از قرآن و احادیث را برای فتنه انگیزی دنبال می کند،[4] و جمعی از عوام و دیگران که خدا قصد هلاک کردن آنها را دارد، از وی پیــروی می کننـــد ـ دقت کردم، چیزهایی یافتم که قادر به بیان آن نیستم، و انگشتانی که مرا در نوشتن آن یاری کند ندارم؛ چون که خدای عالمین را در تنزیه خودش(از تجسیم و تشبیه) تکذیب کرد.[5]

وی ملاک خوبی برای گمراهی ابن تیمیه بیان می کند و آن استفاده از آیات متشابه قرآن برای اثبات عقاید خویش است و این در واقع بزنگاه انحرافات ابن تیمیه و پیروان اوست.

منبع: مجله سراج منیر شماره 4

کلید واژه: انحراف، متشابهات،گمراهی وهابیت، ابن تیمیه، حصنی دمشقی، دَفعُ شبه من شَبَّهَ و تَمَرَّد

 

[1]. دفع الشبه عن الرسول، مقدمه كتاب.

[2]. همان.

[3]. همان، ص131.

[4]. اشاره به آیه کریمه:  (هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آَيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ ...)(سوره آل عمران، آیه 7).

[5]. دفع الشبهه عن الرسول، ص82.

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن