منبع :  alwahabiyah.com

سلیمان بن عبد الوهاب نجدی یکی دیگر اختلافات رویکرد ابن تیمیه و ابن قیم با وهابیت در مسأله نذر چنین بیان می کند:

فاما النذر؛ فنذكر كلام الشيخ تقي الدين فيه وابن القيم وهما من اعظم من شدد فيه وسماه شركاً فنقول قال الشيخ تقي الدين النذر للقبور ولاهل القبور كالنذر لابراهيم الخليل عليه السلام او الشيخ فلان نذر معصية لا يجوز الوفاء به وان تصدق بمانذر من ذلك على من يستحقه من الفقرآء او الصالحين كان خيرا له عند الله وانفع (انتهى) فلو كان الناذر كافراً عنده لم يأمره بالصدقة لان الصدقة لا تقبل من الكافر بل يأمره بتجديد اسلامه ويقول له خرجت من الاسلام بالنذر لغير الله؛

در مسأله نذر؛‌ پس در ابتدا ما کلام ابن تیمیه و ابن قیم را که در این مسأله شدت به خرج دادند و آن را شرک خواندند بیان می کنیم. ابن تیمیه قائل است که نذر بر قبور و اهل قبور همانند نذر بر حضرت ابراهیم خلیل علیه السلام و یا شیخ فلانی نذر معصیت است و وفای به آن جایز نیست و اگر آنچه را که نذر کرده به مستحقین از فقرا و یا صالحین دهد این کار برایش خوب و نافع است. انتهای کلام ابن تیمیه

پس با مطالبی که گفته شد: اگر نذر کننده نزد ابن تیمیه کافر باشد هیچگاه نذر کننده را امر به صدقه نمی کرد؛ زیرا صدقه از کافر قبول نیست بلکه در ابتدا باید او را به تجدید اسلامش امر شود و به او گفته شود که تو با نذری که برای غیر الله انجام داده ای از اسلام خارج شده ای[1].

______________________________

[1]. سلیمان بن عبد الوهّاب، الصواعق الالهیة فی الردّ علی الوهابیة، تحقیق سراوی، دار ذو الفقار، بیروت، چاپ اوّل، 1998م، ص47.

 

 

تقابل دیدگاه ابن تیمیه و ابن قیم جوزیه با وهابیت در مسأله نذر بر اهل قبورتقابل دیدگاه ابن تیمیه و ابن قیم جوزیه با وهابیت در مسأله نذر بر اهل قبور

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن