منبع :  اختصاصی سایت الوهابیه

ابن تیمیة در مجموع فتاوایش سجده برای بت را در صورت ناچاری مباح و بدون اشکال می داند. او می نویسد:

«وإلا فلو قدر أنه سجد قُدّام وَثَنٍ ولم يقصد بقلبه السجود له بل قصد السجود لله  بقلبه لم يكن ذلك كفرا وقد يباح ذلك إذا كان بين مشركين يخافهم على نفسه  فيوافقهم فى الفعل الظاهر ويقصد بقلبه السجود لله».[1]

  وگرنه، اگر تقدير چنين آيد که او (هر شخصی) در برابر بتی سجده کرد و در قلبش قصد عبادت آن را نداشته باشد بلکه نيتش سجده برای خدا باشد اين کفر نخواهد بود. برای کسی که در بين مشرکان است و بر نفس خويش از آنان ترس دارد، ممکن است مباح باشد که در فعل ظاهری با آنها همراه شود – و برای بت هايشان سجده نمايد – و در قلبش قصد سجود برای الله تعالی را داشته باشد.

141298--1--عاغ987غعاذرتاذرع6غفق7غ5یغقیفقبفثسفسث.jpg

[1] .مجموع الفتاوی ج14ص120

 

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن