منبع :  اختصاصی سایت الوهابیه

ابن عبدالهادی از شاگردان ابن تیمیه در کتابی که پیرامون شخصیت استاد خود نگاشته است، مطلبی در مورد یکی از مجالس محاکمه ابن تیمیه نقل کرده است که نشان می دهد ابن تیمیه توسل به پیامبر را در زمان خود که چندین قرن پس از رحلت رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله می باشد امری مشروع دانسته است. ابن عبدالهادی می نویسد:

«وَذكر الشَّيْخ البرزالي وَغَيره أَن فِي شهر شَوَّال من سنة سبع وَسَبْعمائة شكا شيخ الصُّوفِيَّة بِالْقَاهِرَةِ كريم الدّين الأبلى وَابْن عَطاء وَجَمَاعَة نَحْو الْخَمْسمِائَةِ من الشَّيْخ تَقِيّ الدّين وَكَلَامه فِي ابْن عَرَبِيّ وَغَيره إِلَى الدولة. فَرد الْأَمر فِي ذَلِك إِلَى القَاضِي الشَّافِعِي. وَعقد لَهُ مجْلِس وَادّعى عَلَيْهِ ابْن عَطاء بأَشْيَاء لم يثبت شَيْء مِنْهَا لكنه قَالَ إِنَّه لَا يستغاث إِلَّا بِاللَّه حَتَّى لَا يستغاث بِالنَّبِيِّ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم استغاثة بِمَعْنى الْعِبَادَة وَلكنه يتوسل بِهِ ويتشفع بِهِ إِلَى الله. فبعض الْحَاضِرين قَالَ لَيْسَ فِي هَذَا شَيْء وَرَأى قَاضِي الْقُضَاة بدر الدّين أَن هَذَا فِيهِ قلَّة أدب»[1].

 «شیخ برزالی و دیگران نقل کرده اند که در ماه شوال سال 707 قمری کریم الدین ابلی بزرگ صوفیه و ابن عطا و گروهی بالغ بر 500 نفر از شیخ تقی الدین (ابن تیمیه) به دلیل دیدگاهش در مرود ابن عربی و مسائل دیگری به حکومت شکایت کردند. این مسئله به قاضی شافعی سپرده شد و دادگاهی برای ابن تیمیه برگزار شد و ابن عطاء ادعاهایی نمود که نتوانست هیچ کدام را اثبات کند اما ابن تیمیه گفت: تنها می توان به خداوند استغاثه نمود و حتی اشتغاثه به پیامبر در صورتی عبادت محسوب شود نیز نادرست است اما می توان به پیامبر توسل نمود و از پیامبر خواست که شفاعت بندگان در محضر پروردگار را نمایند. برخی از حضّار گفت: این اعتقاد اشکالی ندارد. بدر الدین قاضی القضات گفت: آنچه ابن تیمیه مطرح کرده است بی ادبی است».

511399-1-511398.png

[1] دمشقی، ابن عبدالهادی، العقود الدریة فی مناقب شیخ الاسلام ابن تیمیه،الفاروق الحدیثة، قاهرة، چاپ اوّل، 1422 هـ، ص 211

 

نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن