ابن‌تيميه معتقد است: خدا دست و پا و چشم صورت و سمع و بصر به صورت حقيقی دارد. علی (عليه‌السلام) معتقد است: که اين صفات عين ذات و ازلی است و در عين حال اين صفات در مورد خداوند، متصف به خلق نيست و تأويلی مطابق با شأنيت ذات اقدس الهی دارد. ابن‌تيميه معتقد است: رؤيت خداوند در قيامت امکان پذير است در اين دنيا هم مانع بر ديدگان هست. علی (عليه‌السلام) معتقد است: چشمها او را آشکار درک نمى‏کند، لکن دلها بوسيله حقائق ايمان او را درک مى‏ نمايند. ابن‌تيميه معتقد است: خداوند در جهت فوق و مکان او در عرش است؛ و با علم خود با اشياء است. علی (عليه‌السلام) معتقد است: مکان مستلزم جسمانيت است و نيز مخلوق خداوند است که خالق در مخلوق محاط نمی شود.
نويسنده :  الهه شاهزیدی
نام دانشگاه :  علوم حدیث
استاد راهنما :  زهرا اخوان صراف
استاد مشاور :  احمد عابدی
تاریخ دفاع :  1390
نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن