در این تحقیق، با رویکردی تطبیقی، دیدگاه‌های ابن تیمیه و علامه طباطبایی در مورد توحید و شرک و مصادیق آن ها مقایسه شده و ادعاهای ابن تیمیه مبنی بر شرک خواندن توسل، زیارت و شفاعت نقد شده است. نویسنده در چهار فصل، دیدگاه‌های ابن تیمیه را با توجه به مبانی توحیدی علامه طباطبایی نقد و معانی و اقسام توحید را از منظر علامه طباطبایی شرح داده است. در فصل اول، ابتدا تاریخچه‌ای از بحث توحید در میان دانشمندان مسلمان و مفهوم شناسی توحید مطرح گردیده و در ادامه خلاصه‌ای از زندگانی و شخصیت علمی ابن تیمیه، به عنوان نماینده ای از اهل سنت (سلفیه) و علامه طباطبایی به عنوان نماینده ای از فلسفه و کلام شیعه امامیه بیان شده است. فصل دوم به بیان دیدگاه‌های این دو دانشمند در مورد توحید و شرک و معنای آن و نیز اقسام و مراتب توحید نزد ابن تیمیه و دلایل آن از منظر وی و مبانی دیدگاه‌های او در مورد شرک و توحید و معنای لغوی، اصطلاحی و کلامی آن اختصاص یافته است. آن گاه نویسنده با توجه به مبانی ابن تیمیه در توحید که بیش تر مبنایی مانندِ مجسمه و تشبیه (مشبهه) می‌باشد؛ پیامدهای دیدگاه‌های وی را در معنای توحید و مصادیق آن، از جمله شرک خواندن اموری مثل شفاعت، توسل و زیارت تجزیه و تحلیل و نقد کرده است. در فصل سوم، افزون بر طرح دیدگاه‌های علامه طباطبایی در مورد مفهوم لغوی، اصطلاحی و کلامی توحید؛ انواع وحدت، اقسام و مراتب توحید عنوان گردیده و شرک و معنای آن، اقسام توحید و مراتب آن، دلایل توحید، معنای شرک و اقسام و مراتب آن و نیز پیامدهای دیدگاه علامه طباطبایی در مورد عدم منافات شفاعت، توسل و زیارت بررسی شده است. در فصل چهارم، بین دیدگاه‌های ابن تیمیه و علامه طباطبایی در مورد توحید و شرک مقایسه ای صورت گرفته و وجوه مشترک و اختلاف آنان، نوع تلقی آنان از توحید و شرک و اقسام مراتب آن دو، اقسام و مراتب شرک و توحید با یکدیگر مقایسه شده و شرک نبودن اموری مانند شفاعت، توسل و زیات اثبات گردیده است.
نويسنده :  محمدرضا هندی
نام دانشگاه :  جامعه المصطفی
استاد راهنما :  احمد حیدرپور
استاد مشاور :  محمدحسین فصیحی
تاریخ دفاع :  1387
نام
نام خانوادگی
ایمیل
متن